هریت متوجه می‌شود که هنر از زندگی تقلید می‌کند، زمانی که متوجه می‌شود آهنگ خاصی می‌تواند پشتش را به معنای واقعی کلمه تکان دهد. در حالی که او گذشته را از طریق خاطرات رمانتیک دوست سابقش مرور می‌کند، سفرش با عشقی جدید و شکوفا در زمان حال تلاقی می‌کند. همانطور که او سفر خود را از طریق ارتباط هیپنوتیزم‌کننده بین موسیقی و حافظه انجام می‌دهد، از خود می‌پرسد - حتی اگر بتواند گذشته را تغییر دهد، آیا باید این کار را بکند؟