در معرفی خاص جاستین تیپینگ، «هیچ» به همان سادگی که به نظر می‌رسد، است. برندون پانزده ساله آرزوی یک جفت کفش ورزشی نو را دارد که با پول می‌توان خرید؛ او فکر می‌کند که پوشیدن همین کفش‌ها به او کمک می‌کند تا از دنیای بدبختی، بی‌توجهی جنس مخالف و اذیت شدن توسط همه - حتی بهترین دوستش - رهایی یابد.