نویز زیبا، سفری عمیق و جغرافیایی به یک جنبش موسیقی در اواخر قرن بیستم است، دوره‌ای جذاب که در آن یک نوازنده‌ی حرفه‌ای، نویز گیتار را با ساختار آوازی پاپ مرسوم ترکیب کرد و در عین حال، این اصل را حفظ کرد که «بگذارید موسیقی خودش حرف بزند». اگرچه بسیاری از افرادی که با آنها مصاحبه شده، به خجالتی بودن در مطبوعات معروف هستند، اما در مورد موسیقی و تجربیاتشان از بیش از ۲۰ سال پیش، چگونگی سرپیچی از قوانین و تبدیل شدن به پیشگامان ترنسونیک که الهام‌بخش بسیاری بوده‌اند، صحبت کرده‌اند.