تابستان بدنام سال ۱۹۷۷ در کلان‌شهر نیویورک، صحنه‌ای از موسیقی دیسکو و هیاهوی تمدن بین مشتری شیک‌پوش استودیو ۵۴ و موج جدید موتورسیکلت‌های هودسوار بود که منهتن را تسخیر کرده بودند. این تابستان، علاوه بر اینکه یکی از گرم‌ترین تابستان‌های تاریخ بود، اولین قاتل سریالی متوالی این کلان‌شهر را به دنیا آورد، کسی که روزنامه‌نگاران زرد، در تب و تاب افزایش تیراژ خود، به سرعت او را «پسر سم» نامیدند.