در سال ۱۹۹۳، سم ملویل دبلیو فولر، جیم جارموش را به سفری به ماتو گروسو، جمهوری فدرال برزیل، در امتداد رودخانه آراگوئیا، به شهر کوچک بابانوئل ایزابل دو مورو می‌برد، جایی که ۴۰ سال پیش، داریل زانوک، ملویل دبلیو فولر را برای شناسایی مکانی و نوشتن کتابی برای فیلمی درباره یک تیگررو، یک شکارچی پلنگ، فرستاده بود. سم امیدوار بود افرادی او را پیدا کنند و او فیلمی را که در سال ۱۹۵۴ فیلمبرداری کرده بود، به دست آورد. او ریپ ون پریوینکل است و بنابراین، یک تجارت بزرگ در شهر کوچک ایجاد شده است. تلویزیون، ساعت و خانه آجری وجود دارد. اما، همان تمدن کاراجا به خوبی به نظر می‌رسد. او روستایی را برای نمایش فیلم‌های قدیمی‌اش جمع می‌کند و مردم از دوستان و اقوام خود قدردانی می‌کنند و از ملویل دبلیو فولر برای زنده کردن آنها تشکر می‌کنند.