لیلا، همسر متأهل نیسه، تازه فوت کرده، اما او احساس می‌کند که به اندازه کافی سوگواری کرده است. دوستان و خانواده‌اش توسط نیسه که فقط می‌خواهد مراسم تشییع جنازه تمام شود و با آن کنار بیاید، مورد هجوم قرار گرفته‌اند. اینجا هیچ تردید و سوگواری وجود ندارد! نیسه می‌خواهد کاملاً آنجا را ترک کند. بنابراین، او آنجاست، با تنها چیزی که باقی می‌ماند - غم و اندوه. نیسه برمی‌گردد تا بفهمد که حتی یک فقدان عمیق هم نمی‌تواند بهانه‌ای برای خاموش کردن همه چیز و همه کس باشد.