امیلی ویلسون، مترجم شناختهشده «اودیسه»، بار دیگر از فیلم کریستوفر نولان انتقاد کرد و گفت این اثر بیش از آنکه بر احساسات و مفاهیم انسانی تمرکز داشته باشد، به نمایش جلوههای عظیم سینمایی متکی است.
امیلی ویلسون، مترجم برجسته کتاب «اودیسه» که ترجمه او یکی از منابع الهام کریستوفر نولان برای ساخت این فیلم بوده است، بار دیگر انتقادهای خود را از این اثر مطرح کرد. او در یادداشتی تازه، فیلم «اودیسه» را اثری «تهی از احساس» خواند و معتقد است روایت فیلم نتوانسته عمق عاطفی و اخلاقی داستان اصلی هومر را بهدرستی بازتاب دهد.
ویلسون میگوید فیلم بارها از مفاهیمی مانند شفقت، انسانیت و ارزشهای اخلاقی سخن میگوید، اما در عمل بیشتر بر صحنههای عظیم، نبردهای باشکوه و جلوههای بصری تمرکز دارد تا احساسات و درگیریهای درونی شخصیتها. به باور او، همین موضوع باعث شده پیام اصلی داستان کمرنگ شود.
این استاد ادبیات کلاسیک همچنین برخی برداشتهای فیلم از مفاهیم اصلی «اودیسه» را نادرست دانست و تأکید کرد آثار هنری امروز باید با صداقت بیشتری به پیامدهای جنگ، همدلی و ارزش شفقت انسانی بپردازند، نه اینکه تنها مخاطب را با تصاویر باشکوه تحت تأثیر قرار دهند.
اظهارات تازه ویلسون بار دیگر بحثهای گستردهای درباره اقتباس کریستوفر نولان از «اودیسه» به راه انداخته است. در حالی که این فیلم از نظر فروش و استقبال مخاطبان موفق ظاهر شده، همچنان درباره میزان وفاداری آن به روح و مفاهیم اثر کلاسیک هومر دیدگاههای متفاوتی وجود دارد.