فیلم «گاز اشکآور» به کارگردانی اوتا بریا، یک داستان عاشقانه را در میان اعتراضات واقعی ضد دولتی در گرجستان روایت میکند و در جشنواره لوکارنو ۲۰۲۶ به نمایش درآمده است.
فیلم «گاز اشکآور» به کارگردانی اوتا بریا رویکردی متفاوت به فیلمسازی دارد و داستانی عاشقانه را در میان اعتراضات واقعی ضد دولتی در گرجستان روایت میکند. این فیلم در جشنواره فیلم لوکارنو ۲۰۲۶ به نمایش درآمد و بریا ساخت آن را نوعی مقاومت توصیف کرده است.
داستان فیلم درباره النا، دختر شانزدهساله، و خانوادهاش است که در جریان اعتراضات گسترده شهر تفلیس گرفتار میشوند. النا و آندرو در میان هزاران معترض با یکدیگر آشنا میشوند، اما شرایط بهتدریج خطرناکتر میشود و اعتراضات با خشونت، گلولههای پلاستیکی و گاز اشکآور روبهرو میشود.
اوتا بریا به جای بازسازی اعتراضات در یک محیط کنترلشده و استفاده از سیاهیلشکر، بخشهایی از داستان ساختگی فیلم را در میان اعتراضات واقعی فیلمبرداری کرده است. این روش به فیلم اجازه داده فضای واقعی، غیرقابل پیشبینی و پرتنش تظاهرات را همانطور که در جریان بوده، ثبت کند.
داستان «گاز اشکآور» در دورهای از ناآرامیهای سیاسی گرجستان جریان دارد؛ زمانی که اعتراضات گستردهای در تفلیس شکل گرفت. این رویدادهای واقعی به پسزمینه داستانی درباره جوانی، تنشهای خانوادگی و تلاش برای آزادی تبدیل شدهاند.
اوتا بریا نویسندگی و کارگردانی این فیلم را بر عهده داشته و «گاز اشکآور» محصول مشترک گرجستان، فرانسه و آلمان است. این اثر در بخش «فیلمسازان امروز» جشنواره لوکارنو قرار گرفته؛ بخشی که بر فیلمسازان تازهنفس و تجربههای متفاوت در سینما تمرکز دارد.
ترکیب تصاویر ثبتشده در اعتراضات واقعی با یک داستان داستانی باعث شده مرز میان واقعیت و خیال در «گاز اشکآور» بسیار باریک شود. نتیجه، فیلمی است که در کنار روایت داستانی درباره زندگی و رابطه جوانان، تصویری سینمایی از یکی از دورههای پرتنش تاریخ معاصر گرجستان ارائه میدهد.
