مصطفی و همسرش سلوی از دو روستای فلسطینی که تنها ۲۰۰ متر از هم فاصله دارند، اما توسط دیوار از هم جدا شده‌اند، می‌آیند. وضعیت غیرمعمول زندگی آنها به گونه‌ای است که زندگی مشترکشان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما این دو نفر هر کاری از دستشان بر می‌آید انجام می‌دهند تا این رابطه به نتیجه برسد. هر شب، مصطفی از بالکن خانه‌اش نوری می‌تاباند تا به فرزندش در آن طرف شب بخیر بگوید و آنها او را به خانه‌اش برمی‌گردانند. روزی مصطفی تماسی دریافت می‌کند که هر پدر و مادری را نگران می‌کند: پسرش تصادف کرده است. او به سمت ایست بازرسی می‌دود، جایی که باید با زحمت در صف منتظر بماند، اما ناگهان اثری از اثر انگشتش پیدا می‌شود و اجازه ورود به او داده نمی‌شود. مصطفی ناامیدانه عقب‌نشینی می‌کند تا یک دونده استخدام کند تا او را از آنجا عبور دهد. سفر ۲۰۰ متری او که قبلاً انجام داده بود، به یک سفر ۲۰۰ کیلومتری تبدیل می‌شود که مسافران دیگری تصمیم به عبور از آن می‌گیرند.