عطر یک کافه چیتو کالینت، درست بیرون ایستگاه متروی خیابان ۱۸۱، در هوا پیچیده است. اوسناوی، صاحب دلسوز و جذاب مغازه، هر پنی از هزینه‌های روزمره‌اش را ذخیره می‌کند، در حالی که به زندگی بهتری امید دارد، آن را تصور می‌کند و درباره‌اش آواز می‌خواند.