یک کلان‌شهر فوراً توسط اپیدمی «نابینایی سفید» ویران شد. اولین افرادی که تحت تأثیر قرار گرفتند، با مجوز ذیصلاح در یک بیمارستان روانی قرنطینه شدند و «جامعه نابینایان» تازه تأسیس به سرعت از هم پاشید. تغذیه مجرمانه و هنگام نگهداری، از نظر جسمی ضعیف، قوی، با جیره غذایی ناچیز و اعمال شنیع، با این حال، یکی از کسانی که شاهد این کابوس بود. یک زن بالغ با بینایی که از طاعون آسیب ندیده بود، شوهرش را برای قرنطینه دنبال کرد. در آنجا، بینایی او را مخفی نگه داشت، او هفت غریبه را که به خانه‌ای رفته بودند، راهنمایی کرد. او آنها را به قرنطینه برد و در خیابان کلان‌شهر ویران شد و شاهد فروپاشی تمام آثار تمدن بود.