این روایت واقعی فردی و برونو والتر است - دو یهودی نابالغ اسلواکی که در سال ۱۹۴۲ به آشویتس رفتند. در ۱۰ آوریل ۱۹۴۴، پس از برنامه‌ریزی دقیق و با کمک و استقامت هم‌بندشان، آنها برای فرار حرکت می‌کنند. در حالی که هم‌بندانی که پشت سر گذاشته بودند شجاعانه از سرزمین خود در برابر افسر نظامی نازی دفاع می‌کنند، این دو مرد به امید اینکه سرزمینشان بتواند زندگی را نجات دهد، به راه خود ادامه می‌دهند. با وجود زباله و درد، آنها از میان کوه به جمهوری اسلواکی برمی‌گردند. با کمک فرصتی که به دست می‌آورند، سرانجام از خط مرزی عبور می‌کنند و به دشمن و صلیب سرخ برمی‌خورند. آنها یک گزارش مفصل در مورد قتل عام سیستماتیک نژادی در اردوگاه تهیه می‌کنند. با این وجود، با توجه به تبلیغات و روابط بین‌المللی نازی‌ها که هنوز در نقطه توپوگرافی قرار دارند، داستان آنها بیش از حد وحشتناک به نظر می‌رسد که باور کردنش دشوار باشد.